Jest jedną ze skal ADL (Activities of Daily Living - Aktywności Życia Codziennego).
Skala Barthel była stosowana od 1955 roku w trzech szpitalach (Montebello State Hospital, Deer's Head Hospital i Western Maryland Hospital) w stanie Maryland w USA. Początkowo skalę stosowano w celu oceny niezależności pacjenta z zaburzeniami mieśniowo-szkieletowymi. Okresowe powtarzanie testu pozwalało ocenić poprawę sprawności pacjenta. W następnej kolejności skalę zaczęto stosować w celu oceny stanu pacjenta przed przyjęciem do szpitala i w dniu wypisywania.
W roku 1965 skala została zaprezentowana w czasopiśmie Maryland State Medical Journal. Autorkami skali były: lekarka Florence Mahoney i fizjoterapeutka Dorothea Barthel.
źródło:Mahoney, F. I., & Barthel, D. W. (1965). Functional evaluation: The Barthel Index: A simple index of independence useful in scoring improvement in the rehabilitation of the chronically ill. Maryland State Medical Journal, 14, 61-65.
W Polsce, skala Barthel używana jest jako narzędzie do określania dostępności do opieki długoterminowej (stacjonarnej i domowej). Osoby, których wynik nie przekracza 40 punktów mogą liczyć na zakwalifikowanie do opieki długoterminowej.
Skala Barthel jest jednym z najczęściej stosowanych narzędzi do oceny funkcjonalnej pacjenta, szczególnie w opiece długoterminowej, rehabilitacji neurologicznej, po udarach mózgu, w geriatrii oraz w opiece domowej. Ocena obejmuje dziesięć czynności dnia codziennego, takich jak karmienie, przemieszczanie, toaleta, korzystanie z WC, higiena osobista, ubieranie, kontrola zwieraczy oraz poruszanie się. Każda czynność jest punktowana, a suma punktów określa stopień samodzielności pacjenta.
Wynik skali Barthel pozwala określić poziom opieki wymagany przez chorego, zaplanować rehabilitację, monitorować postępy oraz ocenić ryzyko pogorszenia funkcji. Narzędzie jest proste, szybkie i powszechnie stosowane w całym systemie ochrony zdrowia. Kalkulator ułatwia dokładne obliczenie punktacji, zmniejsza ryzyko błędów i przyspiesza dokumentację w praktyce klinicznej. Dzięki temu personel może podejmować bardziej precyzyjne decyzje dotyczące dalszej opieki i wsparcia pacjenta.
Kalkulatory stanowią pomoc i nie są w żadnym przypadku wytyczną postępowania.
Każda osoba korzystająca z kalkulatora ponosi za to odpowiedzialność.
