Skala Barthel

Jest jedną ze skal ADL (Activities of Daily Living - Aktywności Życia Codziennego).

Skala Barthel była stosowana od 1955 roku w trzech szpitalach (Montebello State Hospital, Deer's Head Hospital i Western Maryland Hospital) w stanie Maryland w USA. Początkowo skalę stosowano w celu oceny niezależności pacjenta z zaburzeniami mieśniowo-szkieletowymi. Okresowe powtarzanie testu pozwalało ocenić poprawę sprawności pacjenta. W następnej kolejności skalę zaczęto stosować w celu oceny stanu pacjenta przed przyjęciem do szpitala i w dniu wypisywania. 

W roku 1965 skala została zaprezentowana w czasopiśmie Maryland State Medical Journal. Autorkami skali były: lekarka Florence Mahoney i fizjoterapeutka Dorothea Barthel.

źródło:Mahoney, F. I., & Barthel, D. W. (1965). Functional evaluation: The Barthel Index: A simple index of independence useful in scoring improvement in the rehabilitation of the chronically ill. Maryland State Medical Journal, 14, 61-65.

W Polsce, skala Barthel używana jest jako narzędzie do określania dostępności do opieki długoterminowej (stacjonarnej i domowej). Osoby, których wynik nie przekracza 40 punktów mogą liczyć na zakwalifikowanie do opieki długoterminowej.



Kalkulatory stanowią pomoc  i nie są w żadnym przypadku wytyczną postępowania.

Każda osoba korzystająca z kalkulatora ponosi za to odpowiedzialność.

Spożywanie posiłków
Suma punktów: 
Przemieszkanie się, z łóżka na krzesło i z powrotem, siadanie
Suma punktów: 
Utrzymywanie higieny osobistej
Suma punktów: 
Korzystanie z toalety, WC
Suma punktów: 
Mycie, kąpiel całego ciała
Suma punktów: 
Poruszanie się po powierzchni płaskich
Suma punktów: 
Wchodzenie i schodzenie po schodach
Suma punktów: 
Ubieranie się i rozbieranie
Suma punktów: 
Kontrolowanie stolce, zwieracza odbytu
Suma punktów: 
Kontrolowanie moczu, zwieracza pęcherza moczowego
Suma punktów: 
Łączna suma punktów: 
0-20 pkt. - osoba niezdolna do samoopieki
21-85 pkt. - osoba wymagająca częściowej pomocy
86 -100 pkt. - osoba samodzielna
button
close
SPECJALNOŚCI