Pielęgniarski savoir-vivre: Czy do pacjenta można mówić „na ty”?
Na oddziale spędzamy z pacjentem wiele godzin. Pielęgniarka/położna pomaga pacjentowi w czynnościach bardzo osobistych, rozmawia z nim o bólu, wydalaniu, higienie, lęku, śnie czy problemach rodzinnych. Niejednokrotnie jest przy nim wtedy, gdy chory czuje się bezradny, zawstydzony albo zależny od innych osób. Ta bliskość może sprawić, że język szybko staje się mniej formalny. Możemy mówić np.: „Panie Janie, podamy teraz lek”, „Pani Zosiu, proszę usiąść”. Ale również:
Dlaczego dysfagia po udarze wymaga uważnej opieki?
Dysfagia, czyli zaburzenie połykania, jest częstym problemem u pacjentów po udarze mózgu. Może dotyczyć przyjmowania śliny, płynów, pokarmów i leków, a jej konsekwencje wykraczają daleko poza sam posiłek. Dla pacjenta oznacza często lęk, zawstydzenie, utratę samodzielności i obawę przed zakrztuszeniem. Dla zespołu opiekującego się chorym jest natomiast ważnym sygnałem ryzyka aspiracji, odwodnienia, niedożywienia i powikłań oddechowych.W tym artykule pokazujemy dysfagię po udarze z perspektywy praktyki pielęgniarskiej: jak...
Życie na pełnych obrotach w pielęgniarstwie - jak organizacja pracy zmniejsza stres?
Na dyżurze czas nie płynie - on ucieka. Jak organizacja pracy może odciążyć głowę i zrobić miejsce na to, co najważniejsze?Pielęgniarstwo to chyba jedyny zawód, w którym można jednocześnie: podać leki, odebrać telefon, uspokoić rodzinę, znaleźć wózek do przewozu, wpisać wszystko w dokumentację, a na koniec usłyszeć: „Pani tu w ogóle była?”. Życie na pełnych obrotach w szpitalu nie jest metaforą. To dosłowność. Dyżur zaczyna się od listy zadań, które w normalnym świecie spokojnie zajęłyby dwie zmiany, jednego logistyka,...
Komunikacja w zespole terapeutycznym – lekarz, pielęgniarka i współpraca w psychiatrii
Skuteczna komunikacja w zespole terapeutycznym to jeden z fundamentów bezpiecznej i efektywnej opieki nad pacjentem. Film pokazuje, jak ważna jest codzienna wymiana informacji między lekarzami i pielęgniarkami oraz wewnątrz samego zespołu pielęgniarskiego — szczególnie w psychiatrii, gdzie obserwacja pacjenta, uważność na emocje i dobra współpraca mają bezpośredni wpływ na proces leczenia.W materiale omówiono, jak przekazywać informacje o stanie pacjenta w sposób jasny, zrozumiały i użyteczny dla innych członków zespołu. Film...
Komunikacja z osobą starszą i osobami po próbach samobójczych - praktyczny przewodnik dla pielęgniarek
Komunikacja w pielęgniarstwie psychiatrycznym nie jest „miłym dodatkiem” do procedur, bywa interwencją ratującą życie. W rozmowie z osobą starszą czy z pacjentem po próbie samobójczej kluczowe jest to samo: bezpieczeństwo, godność, jasność przekazu i uważność na sygnały, że pacjent nie radzi sobie tu i teraz. Różni się natomiast tempo, język i to, na co musimy mieć szczególną wrażliwość: u seniorów częściej będą to bariery sensoryczne i poznawcze, a u osób po próbach: wstyd, lęk, ambiwalencja i ryzyko nawrotu kryzysu w krótkim czasie. Komunikacja bywa...
Komunikacja z pacjentem psychotycznym, trudnym, agresywnym - praktyczne zasady dla personelu medycznego
Pacjenci prezentujący objawy psychozy, pobudzenia, dezorganizacji lub agresji spotykani są nie tylko w oddziałach psychiatrycznych. Trafiają na SOR, oddziały internistyczne, neurologiczne, geriatryczne, do POZ i placówek opieki długoterminowej. Dlatego umiejętność komunikacji w sytuacjach trudnych jest dziś jedną z kluczowych kompetencji pielęgniarki, niezależnie od miejsca pracy. W psychiatrii umiejętność ta nabiera szczególnego znaczenia, ponieważ skuteczna komunikacja często decyduje o bezpieczeństwie pacjenta i zespołu.
